Geen categorie

ROTTERDAMMERS IN DE WIND

Van 22.12.22 tot en met 29.01.23 organiseert galeriewind een duo-expositie met Rotterdammers Rob van ’t Hof, schilderijen en Robert van der Kroft, (strip-)tekeningen.

 

ROB VAN ‘T HOF

Na zijn opleiding aan de Academie van Beeldende Kunsten in Rotterdam werkte Rob van’t Hof lang als grafisch vormgever. Toen het vak hem geen voldoening meer gaf, verplaatste hij zijn activiteiten naar het ontwerpen van meubels en lampen. Ook grote landschappelijke projecten en tentoonstellingsinrichtingen kwamen op zijn pad.

De afgelopen vijftien jaar heeft Rob een oeuvre opgebouwd als kunstschilder. Staren over de zee is zijn inspiratiebron. De gedachtekronkels die daarbij ontstaan werkt hij uit in schilderijen die je meenemen in een prachtige, fantasierijke wereld. Zijn grafische achtergrond is daarbij nog altijd zichtbaar in zijn werk.

 

ROBERT VAN DER KROFT

We kennen Robert van der Kroft vooral als striptekenaar van de moderne versie van Sjors en Sjimmie (sinds 1975), de vrouwenstrip Claire (sinds 1988) en de educatieve strip Droppie Water (sinds 1981). Daarnaast is zijn naam als initiatiefnemer verbonden aan tientallen stripprojecten en festivals. Op de expositie zijn naast een aantal zwart-wit pentekeningen ook originele strippagina’s te zien en te koop. Een selectie stripalbums zal op een spectaculaire manier worden gepresenteerd in een speciale “stripinstallatie”.

 

MEET & GREET

Het startsein voor de opening op 16 december is de start van het werk aan een grote, unieke muurschildering door Robert van der Kroft. Rob en Robert zullen gedurende de gehele expositie in de weekeinden in de galerie zijn om aan de muur te werken én hun werk persoonlijk toe te lichten. U kunt de werkzaamheden komen bekijken en er is dan volop kans om nader kennis te maken met de kunstenaars.

 

De opening vindt plaats op vrijdag 16 december om 17.30 uur in galerieWind en wordt verricht door Rotterdammer Roland Vonk, onder meer bekend van RTV Rijnmond.

BRUG | BRÜCKE

Ruim veertig kunstenaars uit Nederland, Duitsland, Nieuw Zeeland, Verenigde Staten, Oekraïne, India en Chili reageerden op een uitnodiging van Horst Dieter Gölzenleuchter (Edition Wort und Bild, Bochum) en Michiel Brink (stichting hogeDRUKgebied, Rotterdam) om deel te nemen aan een kunstproject met als thema ‘De Brug’. Behalve een oogst van vele werkstukken kwam hierdoor ook een verbinding tussen de deelnemers tot stand. Dit maakt een vervolg dan ook waarschijnlijk. De inzendingen zijn op knappe wijze verwerkt in een prachtig boek, vormgegeven door Maarten Schmitz (hDg).

 

H.D. Goelzenleuchter

 

Het werk werd reeds gepresenteerd bij Kulturrat Bochum in Duitsland en nu wordt het tentoongesteld bij galerieWind, temidden van de vele bruggen in de omgeving. Kom kijken naar de diversiteit in interpretatie van het thema en koop het boek. Ook de unieke‘brugkunstwerken’ worden verkocht. Het wordt een onvergetelijke opening met een programma van voordrachten door auteurs die ook in het boek publiceerden en muziek van De Aardappeleters (Rotterdamse band sinds 1980).

 

Michiel Brink

 

De expositie wordt geopend op zaterdag 5 november om 16.00 uur in galerieWind door Rien Vroegindeweij. Geïnteresseerden zijn van harte welkom om de opening bij te wonen of later de expositie te bezichtigen.

Brasilian Blood with a Touch of Orange

Ivo Oranje—Schilderijen

 

 

Mai Elmar, voorzitter vno-ncw Rotterdam & regio Rijnmond over het belang van de expositie:
“Rotterdam heeft al zeer lang banden met Brazilië door bedrijfsleven, scheepvaart en havens maar ook door kunst en cultuur. Deze tentoonstelling is een bijzondere manier om dit nog eens te onderstrepen.”

 

Ivo Oranje is Nederlander geboren in São Paulo in Brazilië. Gedurende vier jaar studeerde hij dans aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag; een opleiding waarin naast dans ook ander vormen van kunst en cultuur centraal staan. Na het conservato­rium koos hij ervoor een studie aan de hotelschool te volgen. Hij doorliep een succesvolle carrière in de horeca, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en hij besloot terug te keren naar zijn oorspronkelijke artistieke achtergrond.

 

 

Ivo Oranje schildert moderne, abstracte en vaak kleurrijke werken op zowel groot als klein doek. Zijn thema’s hebben vaak betrekking op steden in het algemeen, maar op Rotterdam en São Paulo in het bijzonder. De materialen waarmee hij werkt zijn acrylverf op canvas in combinatie met markers, potloden, inkt of oliepastel. Momenteel werkt Ivo naast het schilderen als persoonlijk begeleider in de zorg waarin hij mensen creatief ondersteunt.

 

 

De opening zal plaats vinden op donderdag 15 september om 18.00 uur. We zijn zeer vereerd dat we Zijne Excellentie Mr. Paulo Roberto Caminha de Castilhos França, Ambassadeur van de Federale Republiek Brazilië in Nederland en Mai Elmar, Directeur Cruise Port Rotterdam en Voorzitter VNO-NCW Rotterdam & Regio Rijnmond bereid hebben gevonden om de opening te verrichten.

 

Karel Kindermans, vertellend tekenaar

Expositie
Karel Kindermans, vertellend tekenaar

 

Karel Kindermans is vertellend tekenaar. Vertellen en tekenen vallen bij hem samen. Hij is als het ware met een viltstift in de hand geboren en de wereld werd al tekenend beleefd en verwerkt; of het nu ging om een lievelingsboek of om een figuur als Sinterklaas. In galerieWind is een overzichtstentoonstelling te zien van het oeuvre van zijn werk waarbij de nadruk ligt op de historische projecten. Daarnaast is er in opdracht gemaakt werk en vrij werk te zien.

 

 

Historische gelaagdheid in de tekeningen van Kindermans zet aan tot denken. Vertellend tekenen gaat over het aan elkaar verbinden van betekenis en relevantie door middel van getekende lijnen. Enkele voorbeelden daarvan zijn het Rotterdamse icoon Abraham Tuschinski, nieuwe schoolplaten voor geschiedenisonderwijs, platen over Christendom en antisemitisme en als  primeur het tekenboek over de coronastrijd dat Karel Kindermans optekende in opdracht van Atlas van Stolk.

Parallel aan de tentoonstelling in galerieWind is er een presentatie van het werk van Karel Kindermans te zien bij Atlas van Stolk in de Centrale Bibliotheek van Rotterdam.

De opening van de expositie in de galerie vindt plaats op zaterdag 11 juni om 15:00 uur en wordt verricht door mediahistoricus en Tuschinski-kenner André van der Velden. U bent van harte uitgenodigd om hierbij aanwezig te zijn.

Auschwitz-imperium

Auschwitz-Imperium,
een expositie van Hans Citroen in galerieWind

 

 

Achtergrond van de maker
De opa van Hans Citroen overleefde het concentratiekamp Auschwitz. Hans groeide op in een gezin waar het A-woord de sfeer bepaalde en uitgerekend hij kreeg in 1992 een relatie met Barbara Starzyńska die was opgegroeid in Oświęcim, de Poolse naam voor het stadje Auschwitz. Zij brachten daar buiten de kampen gelegen plekken in beeld die in het industriële moordcomplex van de Nazi’s een belangrijke rol hebben gespeeld. Barbara overleed in 2010, een jaar voordat hun beider standaardwerk Auschwitz-Oświęcim werd gepubliceerd.

 

De tentoonstelling
Het woord Auschwitz is synoniem met raciale vervolging. Er zijn in Auschwitz meer dan 1,1 miljoen mensen – voornamelijk Joden – vermoord. Algemeen wordt verondersteld dat Auschwitz met dat doel voor ogen is opgezet, maar dat is onjuist. In Auschwitz kruisten koloniale, raciale en vernietigingspolitiek elkaar. Imperialistische, racistische en economische drijfveren veranderden het landelijke stadje en de streek eromheen. Het landschap werd fysiek en sociaal hertekend in wat de nazi’s het Interessengebiet Auschwitz noemden.

In de tentoonstelling Auschwitz-Imperium is de ingewikkelde structuur van Auschwitz zichtbaar gemaakt. De ontstaansgeschiedenis heeft meerdere lagen. Behalve een moordfabriek was er ook een chemisch industriecomplex van 450 hectare in ontwikkeling met daaromheen kampen vol slavenarbeiders en was er rondom het oude stadje Auschwitz een grote stad in aanbouw. Dit alles lag gesitueerd in een universitair-agrarisch gebied waar de modernste landbouw- en veeteelt-methoden werden onderwezen.

Ook is er aandacht voor Auschwitz na 1945. Hoe heeft de herinnering zich gevormd. Naar Auschwitz gaan anno 2022 ruim twee miljoen mensen per jaar. Toerisme en herdenken mengen zich. De bezoekers fotograferen elkaar onder de poort Arbeit macht Frei , zij denken abusievelijk dat het de ingang van het concentratiekamp is. Het Museum Auschwitz-Birkenau is een klein deel van het oorspronkelijke concentratiekamp. Auschwitz was een imperium.

In de tentoonstelling is te zien dat Auschwitz geen uitwas betrof – een soort van natuurramp – maar dat deze tragedie mogelijk werd gemaakt door toedoen van gewone burgers die voetstoots het voorschrift van de staat ten uitvoer brachten. Stel je een vergadering voor van bewindvoerders van reguliere bouwbedrijven die met vertegenwoordigers van Topf und Söhne (ovens), AEG (ontluchting), Degesch (Zyklon-B), Krupp (staalconstructie), Deutsche Reichsbahn (perrons/logistiek) brainstormden over de vraag: “Hoe kunnen we op efficiënte wijze duizenden personen per dag van de wereld vagen?” Aan de juistheid van deze vraagstelling werd niet getwijfeld. De minderwaardigheid van andere dan Germaanse rassen en het gevaar daarvan voor de volksgezondheid werd hen in nazi-Duitsland van kinds af aan bijgebracht. Als voorbeeld van deze doctrine is er op de tentoonstelling een treffend filmpje te zien dat in nazi-Duitsland op de scholen werd vertoond.

Ook een korte reclamefilm uit 1936 over Zyklon-B kan men op de tentoonstelling zien. Zo worden in een graanschip geopende blikken Zyklon-B gedeponeerd en worden de luiken gesloten. De dag erna gaan de luiken weer open en wordt het schip gelucht. Al het ongedierte is dood en het gas laat geen giftig residu na. Het graan is zonder nabehandeling gewoon eetbaar. Het betreft hier een wondermiddel.

Naast bewegende beelden, plattegronden, kaarten en foto’s zijn er schitterend uitgevoerde facsimilé’s te zien van het Höcker Album (een vakantieoord voor het Auschwitzpersoneel) en het beroemde Lily Jacob Album waarop de aankomst van grote groepen Hongaarse Joden op het Birkenau-perron is te zien.

 

 

Auschwitz had moeten uitgroeien tot een veelzijdige metropool. Ein Bollwerk des Deutschtums im Osten, zo werd het project liefkozend genoemd in Duitse wetenschappelijke bladen. Dat dit Bollwerk met slavenarbeid diende te worden gerealiseerd werd als volstrekt legitiem beschouwd. Kampen werden door architecten en stedenplanners gewoon in de plattegronden getekend. Slavenarbeid was 80 jaar geleden een geëigende middel. Een toespraak inzake deze kwestie van Reichsführer-SS Himmler in Berlijn voor zijn Oberabschittsführern en Hauptambtchefs in het Haus der Flieger op 9 juni 1942 was glashelder: “Als we hier niet de bakstenen fabriceren, als we onze kampen niet met slaven vullen – in deze kamer zeg ik het helder en duidelijk – met werkslaven die onze steden, onze dorpen en onze boerderijen zullen bouwen, ongeacht de verliezen, dan zullen wij, na een langdurige oorlog, niet voldoende geld hebben om nederzettingen te stichten die een waarachtig Germaans volk de kans geven een waardig leven te leiden en binnen één generatie wortel te schieten.”

Bekijk hier het filmpje dat Hans Citroen samen met Stephan Warmenhoven maakte over de expositie.